Info

Zapraszam do mnie na rozdział piąty Odrodzenia Węża! :)

eviva l'arte!

Eviva l'arte! Człowiek zginąć musi -

cóż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,

nędza porywa za gardło i dusi -

zginąć, to zginąć jak pies, a tymczasem,

choć życie nasze splunięcia niewarte:

evviva l'arte!

Eviva l'arte! Niechaj pasie brzuchy
nędzny filistrów naród! My, artyści,
my, którym często na chleb braknie suchy,
my, do jesiennych tak podobni liści,
i tak wykrzykniem; gdy wszystko nic warte,
evviva l'arte!

 

Evviva l'arte! Duma naszym bogiem,
sława nam słońcem, nam, królom bez ziemi,
możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem,
ale jak orły z skrzydły złamanemi -
więc naprzód! Cóż jest prócz sławy co warte?
evviva l'arte!

Evviva l'arte! W piersiach naszych płoną
ognie przez Boga samego włożone:
więc patrzym na tłum z głową podniesioną,
laurów za złotą nie damy koronę,
i chociaż życie nasze nic niewarte:
evviva l'arte!

pod wiatr

"Jeśli popłyniesz pod wiatr;

pożeglujesz pod prąd

to uwierzysz w niemożliwe..."

the sun will rise

I can see the wait there in your eyes
I can feel the sorrow in your sigh
Your knuckles are bruised from a losing fight
One way down a dead end street
Broken glass underneath your feet
You think the day won't break the sunless night

 The sun will rise
The sun will rise
When you've lost your lights
The sun will rise
It'll be alright
It'll be alright

I've been in stuck in a storm before
Felt the wind ... at my door
Couldn't move, could't breathe, couldn't find a way out

  
Somehow my clouds disappeared, somehow I made it here
Maybe just so you could hear me say

  Although you can't see it
So hard to believe it
Sometimes you just need a little faith

  There's an answer to your prayer
And I swear that there'll come a day...

 

 

{Kelly Clarkson - The sun will rise}

u wrót doliny

Po deszczu gwiazd

na łące popiołów

zebrali się wszyscy pod strażą aniołów

z ocalałego wzgórza

można objąć okiem

całe beczące stado dwunogów

naprawdę jest ich niewielu

doliczając nawet tych którzy przyjdą

z kronik bajek i żywotów świętych

ale dość tych rozważań

przenieśmy się wzrokiem

do gardła doliny

z którego dobywa się krzyk

po świście eksplozji

po świście ciszy

ten głos bije jak źródło żywej wody

jest to jak nam wyjaśniają

krzyk matek od których odłączają dzieci

gdyż jak się okazuje

będziemy zbawieni pojedynczo

aniołowie stróże są bezwzględni

i trzeba przyznać mają ciężką robotę

ona prosi

- schowaj mnie w oku

w dłoni w ramionach

zawsze byliśmy razem

nie możesz mnie teraz opuścić

kiedy umarłam i potrzebuję czułości

starszy anioł

z uśmiechem tłumaczy nieporozumienie

staruszka niesie

zwłoki kanarka

(wszystkie zwierzęta umarły trochę wcześniej)

był taki miły - mówi z płaczem

wszystko rozumiał

kiedy powiedziałam -

głos jej ginie wśród ogólnego wrzasku

tak to oni wyglądają

na moment

przed ostatecznym podziałem

na zgrzytających zębami

i śpiewających psalmy
{Zbigniew Herbert - U wrót doliny} 

na wyspie Kraków

Na wyspie Kraków
nic się nie zmienia
od wczoraj, od zawsze, od roku;
wciąż moda na święty spokój,
wódeczkę i smugę cienia

Na wyspie Kraków nic się nie zmienia
choć świat pędzi jak szalony,
choć mylą się świata strony
tu ciągle trwa czas zamyślenia...

Matko Boska Krakowska
od gołębi na Rynku,
od wariatów i szynków,
od ulic aureoli
i od serca co boli,
i od serca co boli.

Od zaułków, piwnic i lochów
przytul ten świat,
przytul ten świat,
krakowski świat na obłoku;
przytul ten świat,
ostatni świat na obłoku.

Na wyspie Kraków
śpiewają nam
o tym, co w nocy wyśnili...
że warto umrzeć dla chwili,
że pięknie jest czasem wyjść z ram...

{Jaga Wrońska - Na wyspie Kraków}

skyscraper

Niebiosa płaczą; przyglądam się,
Chwytam łzy w swoje ręce.
Tylko cisza jako zakończenie, jakbyśmy nigdy nie mieli szansy.
Czy musisz sprawiać, że czuję się jakby nic ze mnie nie zostało?

Możesz wziąć wszystko co mam;
Możesz zniszczyć wszystko czym jestem
Jakbym była zrobiona ze szkła,
Jakbym była zrobiona z papieru.
Chodź i spraw abym upadła;
Będę wyrastać z ziemi
Jak drapacz chmur.

Jak dym wietrzeje,
Obudziłam się i uwolniłam się od ciebie.
Czy czujesz się lepiej oglądając mnie krwawiącą?
Wszystkie moje okna są zbite, ale ja nadal stoję na nogach.

Dalej, biegnij, biegnij, biegnij. Ja zostanę tutaj,
Patrząc jak znikasz,
Dalej, biegnij, biegnij, biegnij - to długa droga w dół,
Ale tutaj jestem bliżej chmur.